Przemek – stomatolog „Warto marzyć”

Pierwsze objawy pojawiły się niedługo po moich 27. urodzinach, w 2016 roku, kiedy zachorowałem na cukrzycę typu 1. Po wyjściu ze szpitala bliscy zauważyli, że mój chód stał się lekko chwiejny. Wszyscy łączyli to z wahaniami poziomu cukru, więc nie wzbudzało to większego niepokoju.

W 2021 roku mój chód pogorszył się znacznie. Przeszedłem szereg badań, ale wszystkie wyniki były prawidłowe. Dopiero w 2023 roku neurolog stwierdził u mnie polineuropatię czuciową i brak niektórych odruchów. Na moją prośbę przeprowadzono badania genetyczne pod kątem ataksji Friedreicha. Diagnozę otrzymałem w listopadzie 2024 roku. Moja mama odnalazła kontakt do Fundacji i dzięki temu dowiedzieliśmy się o leku spowalniającym postęp choroby. W styczniu 2025 roku zostałem zakwalifikowany do leczenia w UCK w Gdańsku.

Marzyłem o jak najszybszym otrzymaniu leku. O tym, by wrócić do życia, które choroba mi odbiera kawałek po kawałku. Warto marzyć, zwłaszcza jeśli marzenia mogą stać się rzeczywistością. Cieszę się i wiem, że warto żyć.

Zapisz się na newsletter